De Vrouwen In De Overgang Dagboeken

Dit waren een enige keuzemogelijkheden waarover ik beschikte toentertijd ik op mijn 37e in een menopauze kwam. In het kader betreffende hetgeen je emancipatie noemt werden welke aan mij voorgelegd:

Jammer, eerstvolgende week vertrek ik voor een poosje ingeval voorbereiding op mijn emigratie naar Noorwegen, heb voorlopig geen internetverbinding er en gaat op welke manier dan ook dit forum mislopen in dit "goede Noorden"..........!

De generatie moest kinderen grootbrengen in ons tijd waarin zelf nadenken en alleen keuzes maken en beslissingen nemen hoog in het vaandel betreffende een maatschappij stonden.

Je schrijft nu immers dit geen keus is die vrouwen krijgen, doch het is in overeenstemming met een letter wel. Een maatschappij geeft dit jouw mits keus en vormt voortdurende juiste sier met 'mogen kiezen'. "Jouw mag toch kiezen..." en vervolgt met "Tja, maar er had jouw toch alleen wegens gekozen"

Tussen tussen wordt mijn man en huisgezin gek van mij. Help! Bekijk hier dat hormonen tevens heel wat met jouw zenuwen verrichten....menstrueer al jaren teneinde de drie/vier weken. Bloedingen en rugpijn gedurende een menstruatie zijn alsmaar heftiger.

Dit ondersteunt mijzelf juist teneinde mijn toewijding juist te richten op de dingen die wel goed kunnen, en een ongemakken bestaan wegens mijzelf ons leerproces en haal zoveel geoorloofd dit positieve eruit. Een overgang geeft mij kracht en ontdek binnen in mij uitdagingen om te geraken wie ik werkelijk ben, waardoor ik juist verdere levensvreugde ervaar. Vertrouwen, rust, ruimte.

Mijn ouders, betreffende name mijn moeder voelde dat in haar tijd ook alang aan. Hoewel de opvoedstijl toentertijd alsnog anders was, gaf ze mijzelf mits meisje mee om juist m.

Tevens heb je uitslag betreffende bloedonderzoek op hormonen en kan zijn me gisteren verteld, je vormt volkomen nauwelijks oestrogeen meer aan.

Dit vervaardigen van keuzes brengt met zich mee dat je tevens verantwoordelijk bent voor de consequenties. Het kan zijn hetgeen een maatschappij het "oplegt", om dit maar eventjes zo te noemen.

Je lees zo af en toe in het boek "De kracht van dit meteen" over Echart Tolle, het helpt mij wellicht enigszins teneinde wederom bij positieven te aankomen.

Allicht voel je 't immers enigszins, maar het is echt te doen, hoor. Ik zou niet wachten indien Hier een kijkje nemen ik je was, je raakt toch ook niet voorheen kalmpjes vervolgens het jouw hoort het alles juist kan zijn. En eigenlijk Ine, is die onrust erger vervolgens dit hele onderzoek!

Kan zijn er met deze klachten verder wat te verrichten, wordt daar gek betreffende om elke dag om 4 uur wakker te worden met borrels in mijn buik.

Je hoop dat jullie mij kunnen helpen betreffende dit kijk verder in een hand houden betreffende mijn gedachten. Je ben vorige week woensdag voor het bevolkingsonderzoek borsten geweest. Meteen maak je mezelf helemaal gek met vervelende gedachten. Je ben zo bang dat ik nieuws krijg dat je ben opgegeven en het ik snel dood ga.

Je merk het in mijn werk: daar is zo langzamerhand ons "schuilcultuur" opkomen: aldoor niet zo mensen durven knopen via te hakken in angst vanwege de consequenties met de verantwoordelijkheid voor.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15